ana sucks

Zet deze avatar op je web-log om te laten weten dat je tegen pro-ana bent.


Welkom allemaal
zoals jullie wel weten is anorexia overal vertegenwoordigt tegenwoordig. Alle magere modellen die je tegenwoordig ziet, de light producten,...
Men is psychische ziekten aan het kweken. Veel jongeren in de bloei van hun leven geraken verslaafd aan het monstertje dat men ana heet.
Daarom bestaat er pro ana. Pro ana is een beweging die elkaar aanzet tot nog meer gewicht verliezen, nog destructievere werk. Het is bijna gruwelijk hoe ze elkaar aansporen om hun lichaam te verminken.
Daarom is er tijd dat de anti-anas (zoals ze ons noemen) ook een weblog krijgen. Vandaar dit ding hier
Laat es wat weten, en ja jullie pro anas zijn hier ook welkom. We houden wel van discussies en dus maken we geen apart vakje voor jullie

Hottie en Seth

this is goodbye

Iedereen weet dat de examens nu met volle vaart aankomen (toch in belgie), betekent meer stress etc.
Toch hoop ik dat we allemaal het hoofd boven water kunnen houden. Vandaag gesprek gehad met mijn psycholoog erover en een lijstje helpende gedachten opgesteld. I'm going for it!!

Ik wil op de een of andere manier dit alles achter mij laten. Mijn middelbare schooltijd, zal geen tijd zijn waar ik met plezier op terug zal kijken. Geen uitjes en feestjes met vrienden of toch niet vaak, maar depressies enz.
Daarom zal deze log afgerond worden. Ik besef me nu heel goed dat de maatschappij klote is. Kunnen we er iets aan doen? Alvast ik niet in mijn eentje of tezamen met seth. Wees de verandering die je wilt zien.

In het half jaar nu dat ik pro ana ken, heb ik hier en daar mijn mening bijgeschaafd. Maar het grootste deel blijft: pro ana is ziek. is gevaarlijk. en vooral een degradatie voor de vrouw.
Dat ze niet eens merken dat al hun gedachten uit een boek komen.

Sometimes it makes me sad. Daarom zal hottie niet meer bestaan.
Ik ben gelukkig met mijzelf (90% van de tijd) en ik zou echt niet willen lijken op pakweg een nicole ritchie. Er zijn meisjes op school die enorm mager zijn, en ik keek onlangs naar hen en dacht, dat zou een jongen kunnen zijn.

Ik heb geen zin om mij onaantrekkelijk te maken voor anderen. Gelukkige mensen zijn de mooiste.
Iedereen maakt de keus voor zichzelf. Maar ik vind, je krijgt maar één lichaam, eten is gemaakt om u lichaam te voeden, waarom moet je je lichaam voeden ? Om te leven.
Ik leef. Kun je dat nog zeggen als je elke dag je kcal moet tellen, sporten, dieten , constant aan eten denken, dromen.

Is het het waard, om een heel leven op te offeren voor een beeld dat je van perfectie hebt? (meestal dan nog opgedrongen) Je kunt nu zeggen ik ben ongelukkig, mijn leven is niets waard.
Ik zeg je, hoelang leef je al? 20-30 jaar? mss minder? hoelang leeft een gemiddelde mens? Toch 70-80-90 en zelfs 100 jaar. Voor de korte periode dat je nu ongelukkig bent, weet je hoeveel gelukkige jaren er tegenover kunnen staan? Zolang je je blijft beseffen wat echt is, zolang je moed tapt uit het feit dat na winter, de zomer komt.

Ook al is die soms koud, je weet dat in die twee maanden dat het zomer is, de zon ZAL schijnen
Dus waarom niet in je leven?(dat langer duurt dan twee maanden)

Ik heb zelf ook veel gehad aan het loggen hier, het was een uitlaatklep. Mijn kleine eden. Nu ga ik door met mijn leven. ;) ) Ik ga leven!

Ik hoop jullie ook!!

verhuisd

We zijn verhuisd :s ook al herinner ik mij niet deze log opgegeven te hebben
Vind het echt vetzakkerij, alles ligt overhoop
Vind het echt niet mooi meer, of structureel. Er kan niets in het archief gestoken worden, ik weet niet hoe groot de kopfoto moet. Mijn logs gaan heel rap in het archief alleen de laatste berichten staan er. En mijn links zitten zo ver uiteen. Kortom ben enorm gefrustreerd. Ik zal dan waarschijnlijk ook niet zo lang meer doorgaan met deze log
Wat vinden jullie?

pijn

Een gedichtje die ik schreef toen ik 13 was:

Terwijl ik wacht op gisteren Snijd het botte mes van realiteit mij

Je liefde is op
En plots
Plots vervaagt alles in het niets

Het o zo trotse bloed vermengt zich met mijn verlegen verdriet

Terwijl ik de littekens verzorg
Spookt het door mijn gedachten
Zullen pleisters en leugens ooit genoeg zijn?

automutilatie

Ik wil het vandaag es met jullie over iets anders hebben. Maar wat vaak in combinatie met eetstoornissen voorkomen.
En ja, ik heb het ook héél lang gedaan. Automutilatie.
Bij mij begon het als klein kind, als ik kwaad was op mijzelf mijzelf pijn doen door met mijn hoofd tegen de muur te slaan. Later toen ik 13 werd, begon het snijden...
Héél onschuldig leek het, ik had het jaar ervoor het gezien op tv de film "painful secrets" Had immens meegevoelt met dat meisje. En het leek me gewoon, opluchtend ofzo
Dus ik begon, toen een vriend kwaad was op mij. Daarna deed ik het wel vaker. Ik schaamde mij erom. Ik dacht dat niemand dat deed in de wereld, (toen ik dertien was, waren toch meer dingen taboe leek me, vooral in mijn gezin)
Ik dacht dat ik zot was. Het jaar daarna, kreeg ik een lief. Dus probeerde ik op te houden, ik wou niet dat hij een vriendin zou hebben die "zot" was.
Dus min of :meer lukte het om te stoppen. Maar maanden later werd de drang terug groot. En toen werd het héél erg. Dat is ZOO verslavend. Ik ging soms tussen de lessen door met mijn mes naar het toilet omdat ik nietkon wachten tot ik thuis kwam.
Ik moest constant bedekkende kledij dragen, ook thuis. Vorige zomer ben ik er eindelijk mee gestopt.
Voor altijd zullen er littekens blijven, voor altijd zal ik die vragen moeten beantwoorden, waar ze vandaan komen.
Zelfs kans dat mijn kinderen later (als ik ze heb hé ) er nog achter zullen vragen.
Wordt geen levend littekenweefsel!!

tips
mijn gedichtje

tips

Tips als je jezelf automutileert:

Eerst en vooral moet je je gaan afvragen, wanneer doe ik het precies?Wat zijn de risicosituaties? Welke gedachten heb je daar dan rond precies?
Schrijf ook eens de positieve kanten en de negatieve kanten

Tips als de drang opkomt:

-ijsklontje tegen je pols houden, doet pijn en laat geen sporen na.

-Begin een groeibrief. Start met alles op te schrijven wat in je opkomt leg hem dan weg. De volgende keer dat je je zo voelt vul je hem aan, enz Tot je meer inzicht krijgt in je gevoelens.

-Ga gaan lopen, krachtsport doen, werk al die negatieve energie uit.

-Sla in je kussens, op je matras, ook om je energie uit te werken

-Beluister luide muziek tier maar mee (enkel in geval dat je alleen bent)

Heb je er zelf ook , schrijf maar neer.

little word from me

Mensen staren zich soms plat op uiterlijkheden. Ik heb mijn anorexia overwonnen omdat ik beslist had, mijn echte problemen aan te pakken bij de wortel.
Problemen die soms mijn dagelijks leven kunnen verwarren. Nobody is perfect.
Het grote verschil is!! Ik masker die problemen niet meer onder snijden of anorexia of welke eetstoornis dan ook.
Vroeger was dit de reden om te zeggen, kijk je moogt pijn hebben, hier geef ik je een reden. Nu kun je boeten voor alle miserie dat jij brengt, ook in je eigenleven

Pas nadat ik genezen was, heb ik kunnen beseffen vanwaar dit kwam.
Ik begon met zoeken in mijn jeugd, hoe was ik? Hoe zagen mijn ouders mij? Was ik gelukkig. EN ik moet zeggen nee ik was toen niet gelukkig. Er scheelde iets met mij, dat was het enigste dat ik kon uitbrengen.

Ik las boeken over psychologie, en bij elke stoornis staan er kenmerken (niet dat je een stoornis hoeft te hebben) maar die kenmerken heeft iedereen wel en zo leerde ik mezelf kennen.
Dromerig gevoelig persoontje.

Ik dacht vroeger, dat door af te vallen , ik mijzelf zou accepteren. Die slanke meisjes zien er toch altijd gelukkig uit? Gewoon een 5tal kg. Dat werdenn er al rap 15. Welke reden? Elke keer je zegt ok dit getal is mooi, begin je je ongelukkig te voelen omdat je je niet meer hoeft bezig te houden met afvallen, je bent er eenmaal al. Dus ga je lager. Op elk streefgewicht kom je jezelf tegen en je problemen!!
Pas toen ik maanden depressief was, ik niet meer buiten kon. Had ik beslist van in opname te gaan. Ja ik woog 41 kg voor 1 meter 70 en ik kon niet meer buiten, of uit. Zwemmen ook niet, te koud water namelijk. Had kussens nodig om te zitten, kon geen laarzen dragen omat mijn kuiten te dun waren , verloor mijn vrienden mijn ouders een voor een.

Pro ana lijkt leutig en al, je bent in groep, je houdt je bezig met afvallen. Je hebt een doel in je leven waardoor je niet aan de probs of aan je ongelukkig zijn moet denken. Maar dat duurt niet lang
Op elk streefgewicht kom je jezelf tegen

Ik wou met deze log , met mijn verhaal jullie tonen, dat eetstoonrissen zwaar sucken en crashdieten, pro ana eecht niet deugt
Je leven kan er enkel maar meer gebroken van geraken
Vergeet neit , ik begrijp wel wat jullie voelen. Je moet weten , enkel 40% geneest helemaal, ik ben een van de gelukkige.

Zoek hulp als het nog kan, je kunt ook gelukkig worden zonder af te vallen. Zou het niet leuk zijn jezelf mooi te kunnen vinden? Met pro ana zal dat nooit lukken, er zullen wel altijd een aantal kilootjes afkunnen

Veel sterkte en een dikke knuf aan iedereen die het momenteel nodig heeft!!
you are never alone!!

nicoles vorderingen

Dankzij kimmelinn ben ik dus aan dit artikel over nicole ritchie gekomen(waarvoor hartelijk bedankt!!!):
nicole ritchie eet terug meer?

Enkele quotes:

Nicole's doctor, urged by Richie to speak to the mag, tells Vanity Fair: "Our evaluation is an ongoing one. We're working on a systematic plan to get more calories in, and we're going to watch it and see if it succeeds. We're all concerned, and she's concerned, but it's either going to improve or it won't. If it's not anorexia, she should be able to gain the weight. If it ends up being anorexia, we'll help her with that. I think she's willing to look this in the eye."

Dus officieel is het geen eetstoornis momenteel. Het wordt dus afwachten, maar men ziet wel dat het door de vele problemen komt. En dat ze wil bijkomen. Waarvoor vele pro ana's niet blij zullen zijn peis ik. Maar het is moedig, en natuurlijk de beste manier, recht door zee gaan.

Dan kwam ik nog dit tegen op dezelfde website:

nicole

Tja is wel wat grof , kan me heel goed inbeelden dat als heel de wereld spreekt over anorexia, en je kunt het voor jezelf niet echt toegeven (al dan niet anorexia hé) moet t hard zijn

nicole (perezhilton)

If you're going to come clean about an eating disorder or drug problem, then Vanity Fair is the place to do it!

In a refreshingly candid and sincere interview with the mag, Nicole Richie admits to having a problem and seeking medical treatment.

Says The Simple Life star, "I know I'm too thin right now, so I wouldn't want any young girl looking at me and saying, 'That's what I want to look like.' I do know that they will, which is another reason I really do need to do something about it. I'm not happy with the way I look right now."

Nicole's doctor, urged by Richie to speak to the mag, tells Vanity Fair: "Our evaluation is an ongoing one. We're working on a systematic plan to get more calories in, and we're going to watch it and see if it succeeds. We're all concerned, and she's concerned, but it's either going to improve or it won't. If it's not anorexia, she should be able to gain the weight. If it ends up being anorexia, we'll help her with that. I think she's willing to look this in the eye."

Nicole blames stress on the loss of her appetite. Shit, we need to get stressed more often!

"I had a bad breakup, and it eats me up inside when I'm upset about something," she explains. "I get really stressed out, and I do lose my appetite, but I do force myself to eat. I tried to put the weight on my way, eating burritos, but that wasn't working, so I started seeing a nutritionist and a doctor. I was scared that it could be something more serious, because it wasn't making any sense to me; I really was trying... Yes, I'm too thin, but that's just a result of what's really going on with me; the bigger picture is how I deal with problems," she says.

Try and try she does.

"I eat the worst foodsâ€"salty cheese-and-grease kind of stuff.… I have gained weight since I was at my thinnest," she says, but she doesn't know how much she weighs. "I get weighed once a week with my nutritionist, but I don't ask. Numbers aren't going to mean anything to me."

Kid as we may, we do applaud Richie for seeking help.

That's a brave move and a great first step!

Nicole also talks about Paris, as both girls will probably be forced by interviewers to do in perpetuity.

Richie says that, contrary to some reports, she never screened that infamous sex tape. "That was completely made up," she says. "A, I don't watch porn, and, B, I don't want to see someone I've known forever having sex. I mean, that's gross!"

You don't watch porn? That's so sad.

"We never had a fight," she says. "I just decided I didn't want to be her friend anymore. We're just two completely different people; we don't have that much in common. I really don't have anything horrible to say about her," she says. "When I got out of rehab, I had to figure out what path to go down, and part of that included taking certain people out of my life.… When Paris made her little announcement that 'Nicole knows what she did,' I didn't really understand what that was about, because we hadn't been friends in such a long time. I can only guess that she had House of Wax coming out."

Despite dabbling in acting herself and her success on TV, Richie tells Vanity Fair, "I never wanted to be on television; I always wanted to be a singer. I always wanted to do Broadway."

Richie is currently working with manager Benny Medina to try and launch a musical career, and, quite wisely, she's also working on herself.

She says, "I am learning so much about myself that for me to tell other people what to do in their lives is something I'm not really fit to do. I'm a work in progress. I'm not 'there' yet. I don't know whether I'll ever be 'there.'"

bron

enkele tips

Iedereen weet waarschijnlijk wel hoe het voelt om onzeker te zijn. De ene al meer dan de andere. Maar wat als je totaal geen zelfvertrouwen hebt, je jezelf echt veracht, lelijk vind,...
Wat mij vaak hielp als ik het effe moeilijk had, dat is een boekje. Klinkt stom, maar ik schrijf daar allemaal gedachten op die helpen. "Ik ben prachtig" "Rustig blijven, je kunt het" Naargelang u oorzaak van paniek. Want op bepaalde momenten kan je niet helder nadenken.
Ik heb dit boekje altijd bij mij, is ook mijn agenda, en als het even niet gaat of dreigt mis te lopen dan lees ik effe het boekje en kan ik weer verder.

Misschien kan het zelf helpen een doos te maken, waar je alle dingen instopt waarvoor je wilt leven en gezond zijn. Ik heb zon doos die ik vanbinnen met veren bekleed heb. Er zitten foto's in, dingen die ik meebreng als ik eens een goede dag had, al was het een paraplutje van een ijsje,... Als je er dan inkijkt dan zie je weer waarvoor je wil leven, en geeft het je moed.

Als je je vaak dik voelt terwijl je het volgens de bmi niet zijt is het ook beter dat je opzoek gaat naar waarom je die hebt. Wat wij in opname moesten doen was een collage maken. Je kunt daar lang aan werken en zoeken wat te maken heeft met die eetstoornis of verkeerd zelfbeeld.
Ben je gepest, voel je je minderwaardig, wanneer is dat begonnen? Wanneer voelde je je goed, is je huidige situatie goed op school, werk, familie,...

teken je eigen lichaam, en associeer elk lichaamsdeel met iets in je leven.

Denk na waar associeer jij mager zijn mee? En moet je daar effectief mager voor zijn? Denk dieper na dan de oppervlakkige zin van "ik vind het mooi"

Leer jezelf kennen. In situaties van stress hoe reageer ik dan? Wanneer voel ik mij slecht? Vraag es aan een vriendin om je in 5 woorden te beschrijven, voel jij het ook zo aan? Waarom wel of waarom niet?

Als jullie zelf nog tips hebben mogen jullie ze gerust plaatsen!

Aan ana

Ik was jong, té jong om te weten wie jij was of hoe je werkte.
Een meisje nog, onzeker, schijnbaar ongeliefd.
Ana, ik was amper veertien jaar!!!.
En plots was je daar, met je beloftes en dromen van geluk.

Jouw weg was de enige weg. Slank zjin is gelukkig zijn
En ik, ik was lelijk zei je, ik was dik en lelijk en niemand ging me ooit willen
Je werd een dictator, mocht niet meer eten, moest in beweging blijven
En als ik niet luisterde volgde er straf, ja straf

Je vertelde me dat jij mij was,
dat ik mij er niet tegen kon verzetten
Dat het onmogelijk was om vrij te komen van elkaar
Wij twee tot in de dood

Je beloofde geluk en trots
maar je maakte van mijn leven een nachtmerrie
Je teerde op wanhoop en chaos
Groef mijn graf en ik was klaar om er in te verzwelgen

Er waren geen limieten meer, niets was ooit goed genoeg
Ik was jouw slaaf, je poppetje
Die je op het einde van het toneelstuk wou doen sterven
Maar guess what

Ik heb me verlost van jouw ana
En ook al roep je , je stem is nu nutteloos
Eindelijk ben je helemaal weg, je gefluister en al
Ik ben vrij nu, eindelijk...

Ohja en ana, je bent zelf te dik!

Ana

before after pics

Ik zal de foto's voor zich laten spreken:

Dit is wat er kan gebeuren als je niet eet, want een eetstoornis heb je nooit zelf in de hand, tenzij je echt vecht natuurlijk maar hierzo:

Lindsay Lohan:

Nicole Richie:

Lara Flynn Boyle:

Tbewijs dat niet alle sterren zo natuurlijk eruit zien (plastische chirurgiewereld):

Madonna:

Nicky Hilton:




Paris Hilton:

Angelina blijft een twijfelgeval, maar je ziet dat door de jaren heen je ook gewoon verandert, dus prutsen aan jezelf als je 18bent heeft niet altijd veel nut:

Angelina Jolie:

bron

nieuwe link!!!

Hoi, er is er weer eentje bij!!! Jep je leest t goed, weer een vechter aan de anti ana kant!! Ik ben zeker dat het een hele mooie log wordt!! Dus allemaal vlug naar: anaisnotmylife.web-log.nl

Kate Moss

Ook kate moss lijkt ook een vaak aanbeden 'thinspiration' model. Nu wie is ze eigenlijk? Ze werd geboren in Croydon, Surrey in Engeland op 16 januari 1974. Toen ze met haar familie op het vliegveld waren, werd ze aangesproken door iemand van het Storm Agency. Zo startte ze met haar carriere in 1988. heel gekende foto Nu jaren later is ze een van de hoogst betaalde modellen. Maar daarnaast verschijnt ze ook vaak in de roddelbladen voor haar aan af relatie met pete doherty. En vooral hun drugsgebruik. De 31-jarige moeder van Lila probeert al heel lang door drugs een onnatuurlijk mager lijfje te behouden.

Wat men al jaren vermoedde werd door een aantal foto's bevestigd, en plots moest een aantal modehuizen niets meer van haar weten? Ahja natuurlijk, want anders zou iedereen door hebben, dat ze liever hebben dat hun modellen zwaar aan de drugs zitten om toch maar die anorexialook te halen dan er natuurlijk en gezond uitzien.
Toch een beetje schijnheilig is het niet?

O o o o paris toch

Wat gebeurt er als je niet helder kan nadenken omdat je niet goed eet?
Dan word je een Paris...

Klik

(let op hoe ze instapt)

feminisme

Hoi lieverds I. Am. Back. Het zal toch wel sporadisch blijven, de examens komen eraan enzo en de situatie hier begint zich gelukkig wel op te klaren, de meeste weten wel wat ik bedoel.

Ik was dus aan het denken aan de maatschappij en hoe jammer ik het vind dat vrouwen nog steeds niet hunzelf durven te zijn. We denken dat we vrij zijn maar dat zijn we niet.

Vroeger mochten we niet onszelf zijn qua mening, qua beroepuitoefening. We zaten mooi thuis deden d'e was en de plas en knikten mooi als iemand ons iets vroeg. We werden niet echt als intelligent beschouwd.
In de jaren zestig zijn we dan eindelijk begonnen vechten tegen deze vooroordelen.
De minirok werd dan zelfs geintroduceerd om te tonen dat we ook andere dingen konden dragen dan lange rokken netjes tot over de knie.

Toen was het nog een statement...
Wat is er overgebleven van deze sterke vrouwen? Dit is wat er met de minirok en de statement is gebeurd:

Waar zijn de gezonde, sterke, intelligente vrouwen? Die voor zichzelf nadenken en niet naar de consumenten maatschappij
Want dit is de waarheid, de industrie verdient tonnen geld aan dieetproducten enz Zolang de vrouwen denken dat ze dik zijn, verdienen zij geld
Ze maken ook kleren die veel te klein zijn voor de normale vrouw (is ook al besparing van stof) Je moet anders maar bijbestellen voor een grotere maat in de kledingswinkel
En als jij dieet, is dat mooi meegenomen voor hen, minder stof minder kosten. Plus de dieetindustrie verdient er nog es aan, schoon toch?

Eetstoornissen, zoveel bekende mensen die er ook aan lijden, een topje van de *ijsberg*

Luisteren wij daarnaar? Willen wij ons in een te klein maatje laten dringen, gewoon omdat de maatschappij dat zegt? Diezelfde maatschappij die zoveel geld besteed aan wapenhandel, oorlog, enz en enkel kijkt naar geld?
Zal er een nieuwe feministische beweging komen? De vrouw die zichzelf eindelijk graag ziet, en een nieuw doel heeft in haar leven, iets ECHT betekenen en gelukkig zijn.

Welnu wat is jullie mening hierover? Hoe kijken jullie naar de zogenaamde maatschappijvisie?